شناخت ابرها درسفر
ارتفاع متوسط هر دسته از سطح زمین هم مشخص,ارتفاع ابرها به طور کلی پایین,ابرها مطمئن ترین,ابرها,دسته کلی تقسیم,وضعیت هوا بهتر,هواشناسی,مناطق

شناخت ابرها درسفر   

ابرها مطمئن ترین علائم هواشناسی هستند. ابرها را می توان به ده دسته کلی تقسیم کرد. ارتفاع متوسط هر دسته از سطح زمین هم مشخص شده است. در مناطق قطبی ارتفاع ابرها به طور کلی پایین تر است. هرچه ارتفاع ابرها از سطح زمین بیشتر باشد، وضعیت هوا بهتر است...

1- ابرهای سیرو کومولوس:
 این ابرها که از نظر ظاهری شبیه شنهای روان هستند، بهبود وضع هوا را نشان می دهند. آنها معمولا پس از هوای طوفانی مشاهده شده و به دنبال آن هوا صاف می شود. ارتفاع این ابرها از زمین 5 الی 8 کیلومتر است.

2- ابرهای آلتوکومولوس:
این ابرها نشانه صاف شدن هوا هستند، نسبت به ابرهای سیروکومولوس مساحت بیشتری از آسمان را فرا می گیرند، فشرده تر و کمی تیره اند. معمولا پس از طوفان مشاهده شده و در ارتفاع 1.5 الی 6 کیلومتری حرکت می کنند.

3- ابرهای کومولوس:
 این ابرها به راحتی قابل تشخیص هستند. سفید رنگ و پنبه ای اند. اگر فواصل بین آنها زیاد باشد، نشانه هوای صاف است. ولی اگر بزرگ بوده و دارای چند زاویه هم باشند، می توانند باعث بارندگی شدید و ناگهانی شوند. در هنگام دریانوردی، اگر آسمان صاف باشد، مشاهده این ابرها معمولا نشانه رسیدن به خشکی است. ارتفاع از سطح زمین 2.5 کیلومتر یا کمتر است.

4- ابرهای کومولونیمبوس:
 ابرهای باران زای کم ارتفاع هستند. رنگشان تیره است و هر لحظه ممکن است سبب بارندگی شوند. معمولا قسمت بالای آنها به شکل سندان است. این ابرها با باد شدید، تگرگ و رعد و برق همراه هستند. ارتفاع آنها 1.5 تا 10 کیلومتر است.

5- ابرهای سیروس:
 این ابرها در ارتفاع زیاد و رگه ای شکل هستند که از بلورهای یخ تشکیل می شوند و به همین دلیل رنگ آنها سفید است و در هوای صاف دیده می شوند. ارتفاع از سطح زمین 5 الی 9 کیلومتر.

6- ابرهای سیرو استراتوس:
 این ابرها از ذرات یخ درست شده اند و به شکل رگه های سفید هستند. این ابرها معمولا هاله ای به دور ماه و یا خورشید ایجاد می کنند. اگر ابرهای سیروس در آسمان باشند و موجب تاریکی آسمان شده و تبدیل به سیرواستراتوس شوند نشانه باریدن باران یا برف است. ارتفاع 5 الی 9 کیلومتر.

7- ابرهای استراتوکومولوس:
توده های کم ارتفاع و دایره شکل. در حال حرکت هستند و معمولا آسمان را کاملا می پوشانند ولی غالبا عمق آنها بقدری کم است که نور خورشید می تواند از آنها عبور کند و ممکن است باعث بارندگی پراکنده شود ولی معمولا بعد از ظهر ها از بین می روند و شب آسمان صاف می شود. ارتفاع آن پایین تر از 2.5 کیلومتر است.

8- ابرهای استراتوس:
این ابرها در کمترین ارتفاع قرار دارند و لایه ای یکنواخت مانند مه بوجود می آورند که معروف به مه کوهستان هستند. با وجود اینکه ابر باران زا نیستند ولی می توانند موجب نم نم باران شوند. وقتی که در طول شب به صورت ضخیم تشکیل می شوند و صبح هنگام آسمان را بپوشانند معمولا روز خوب و آفتابی در پی خواهند داشت. ارتفاع پایین تر از 2.5 کیلومتر.

9- ابرهای نیمبو استراتوس:
پوششی کم ارتفاع و تیره به وجود می آورند که نشانه باریدن برف یا باران طی 4 الی 5 ساعت آینده است و معمولا بیش از چند ساعت تا بارندگی طول نمی کشد. ارتفاع 1.5 تا 5 کیلومتر.

10- ابرهای آلتواستراتوس:
این ابرها هاله ای خاکستری رنگ به دور خورشید یا ماه درست می کنند و اگر احتمال بارندگی باشد، ابرها ضخیم و تیره شده و روی خورشید یا ماه را می پوشانند تا سرانجام بارندگی آغاز شود. ارتفاع از سطح زمین 2.5 تا 6 کیلومتر.
منبع:تبیان
ویرایش و تلخیص:آکاایران

 

منبع : بخش ایرانگردی آکاایران
برچسب :