روستای تاریخی پاژ در مشهد + عکس
به گزارش تالاب پاژ نام زادگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی، شاعر حماسه سرای ایرانی است و نام روستایی واقع در تقاطع جاده کارده به کلات نادری و 15 کیلومتر

آکاایران: روستای تاریخی پاژ در مشهد + عکس

آکاایران: به گزارش آکا ایران پاژ نام زادگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی، شاعر حماسه سرای ایرانی است و نام روستایی واقع در تقاطع جاده کارده به کلات نادری و 15 کیلومتری شمال شهر مشهد می باشد.
 
در میانه روستای پاژ و در 700 متری شمال غرب آن دو تپه باستانی به چشم می خورد که به آثار و بقایای پاژ قدیم مربوط می باشند و موید پیشینه تاریخی این منطقه در سده های نخستین پس از اسلام تا قرن نهم و دهم هجری است.
 
 
روستای پاژ در پانزده کیلومتری شمال شهر مشهد در تقاطع جاده کارده به کلات نادری واقع شده است به استناد متون تاریخی و ادبی بر جای مانده این روستا زادگاه حکیم ابوالقاسم فردوسی است بطوریکه نگاشته اند حکیم حماسه سرای ایران در سال 329 یا 330 هجری قمری در همین روستا چشم به جهان گشود و در سن 30 سالگی نظم شاهنامه را آغاز و پس از مصرف 35 سال اشعار حماسی خود را بنام شاهنامه به پایان رسانید و به روایت مشهور سال 416 ه. ق به دیار باقی شتافت روستای فعلی پاژ دااری 800 هکتار مساحت است که از مجموع آن حدوداً 4 هکتار به بخش مسکونی اختصاص یافته است بسخشی از فضای مسکونی روستا در میان آن و بقیه بر وری تپه ای موسوم به قلعه بلند مکانیکه بنظر می رسد در گذشته محل اصلی و هسته مرکزی دهکده پاژ بوده قار دارد زیرا پیرامون آن تا چندی قبل خندقی وجود داشت که جهت ممانعت از پیشروی مهاجمین آن را پر از آب می تموده اند بجز تپه موجود در فاصله تقریبی پانصد متر از پشته اولیه بلنددیگری نمایان است که در نزد اهالی به قلعه کهنه پاژ معروف است سفالهای رنگارنگ و لعابدار پارکنده بر روی این بلندی نشانه ای از تداوم مدنیت پاژ در سدهای اولیه بعد از اسلام تا قرن نهم و دهم هجری است.
 
 
 
خانۀ فردوسی در پاژ

در تاریخ نگاری ای که نظامی عروضی سمرقندی انجام داده است به این موضوع اشاره شده است که: «ابوالقاسم فردوسی از دهقانان توس بود و از دیهی (دهی) که آن دیه (روستا) را پاژ خوانند و از ناحیت (ناحیه) تابران (توس) است؛ آن ده، بزرگ است و از وی هزار مرد بیرون آید. فردوسی در آن دیه (روستا)، شوکتی تمام داشت.»

در اردی بهشت سال 1389 نخستین گمانه زنی باستان شناسی به منظور بازشناسی علمی روستای قدیمی پاژ به وسیلۀ دفتر حفظ و احیای محوطه های تاریخی معاونت میراث فرهنگی استان خراسان رضوی انجام شد که منجر به شناسایی قلعه ای بزرگ به اندازۀ تقریبی 45 در 65 متر و ارتفاع 12 متر در میانۀ روستای کنونی پاژ شد. بر پایۀ اسناد موجود، بنیاد این قلعه در سده های نخستین دوره اسلامی بوده و اواخر دورۀ قاجار نیز چندین خانه روی بقایای تاریخی آن ساخته شده است. از جمله این خانه ها یک باب منزلی است که در سمت شرق قلعه و بلندتر از دیگر ساختمان هاست.
 
 
بنابر اظهار نظر معتمدین روستای پاژ، خانه یاد شده حدود سال پیش به دستور کدخدای روستای پاژ به نام کریم اله اسدی به وسیلۀ یک استادکار از مشهد ساخته شده است؛ این خانه دارای یک اتاق 3 در به اندازۀ تقریبی 3 در 5 متر و با دیوارهای خشتی و گلی و گچ اندود است که به عنوان تنها فضای نشیمن خانه هنوز باقی مانده است. همین خانه که اکنون به خرابه ای تبدیل شده از دید گردشگران به خانۀ فردوسی مشهور شده است.
 
روستای کهن پاژ که پیشینۀ آن به پیش از قرن 4 هجری باز می گردد، اکنون با 4 هکتار بافت مسکونی و در مجموع با 800 هکتار وسعت می تواند جزو آثار تاریخی به شمار آید. سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران، وظیفه دارد با توجه به اقبال گردشگران داخلی و خارجی، نه تنها از خانۀ فردوسی بلکه از روستای پاژ همان گونه که از آرامگاه فردوسی در توس محافظت می کند، حراست نماید. مجلس شورای اسلامی بارها در مورد حفظ آثار و بناهای تاریخی مانند بناهای روستای پاژ به نهادهای گوناگون ایران تذکر داده است.
 
روستای پاژ تا کنون از سوی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری به ثبت ملی نرسیده است و به دلیل عدم رسیدگی، بناهای موجود در این روستا اکنون به خرابه ای تبدیل شده است.
 

منبع :

منبع : بخش ایرانگردی آکاایران
برچسب :